Dört Bin TL’ye Kaç Tişört?

Bir oda bir salon bir evin odasında başlayıp, uzun bir süre salonda uyumamıza neden olan GYMHOLIX®’in dünya markası olma yolculuğundaki ilk hikâyesini anlatacağım. Velhasıl, anlatacaklarımda hiçbir mübalağa yok.

Sıkça sorulan o soruyla başlayalım:
“Bu şirketi altı yıl önce dört bin TL ile mi kurdunuz, yoksa biz mi yanlış anladık?”
Hayır, yanlış anlamadınız. Özetle gerçekten öyle oldu.

Hani sosyal medyada dolaşan, takım elbiseli bir adamın basamakları bir bir çıktığı o karikatür vardır ya… İşte bu yazı, o basamakların ilk birkaçını anlatıyor. Sonunda da şu çıkarımı ekleyeceğim:
İşini gerçekten severek yapar ve gerçekten çalışırsan, o basamakları çıkmamak neredeyse imkânsız.

Başlangıç Noktası

Yıl 2013, ay Kasım. Şimdiki eşim Demet ile telefondayız. O, “ruhunu sömüren beyaz yakalı görevinden bunalmış” bir halde,
— “Bir iş kuralım.” diyor.

Ben ise üniversiteden yeni mezun, girişimcilik yüksek lisansına hazırlanan, enerjisi uzaya üstü açık otomobil yollayacak kadar yüksek bir tip olarak,
— “Neden olmasın?” diye karşılık veriyorum.

O yılları hatırlarsınız: Motivasyon yazılı fitness tişörtleri Amerika’yı kasıp kavuruyordu. “Shut Up and Squat”, “No Excuse”, “Go Hard or Go Home”… Giymeyeni dövüyorlardı neredeyse. Bugün LC Waikiki’de bile benzer ürünler var ama yıl 2013. Gymshark daha yeni kurulmuş, Avrupa’da bu akım henüz filizleniyor.

İsim Meselesi

Girişimcilik nöronlarımız geceleri ışıl ışıl. Günlerce YouTube’da fitness fenomenlerinin tişörtlerine bakıyoruz. Sloganlar, mottolar uçuşuyor ama asıl soru şu: Marka adı ne olacak?

Aylar süren düşünme seanslarından birinde Demet bir anda söyledi:
— “Gymfreak gibi bir şey…”
— “Gymholic?”
— “Yok, bu kulağa kötü geliyor… Buldum! GYMHOLIX!”

Telefonda birkaç saniyelik sessizlik… O meşhur “girişimci sessizliği”.
İsim o kadar doğruydu ki afalladık. Ardından motto geldi:
“Seni Ne Motive Eder?”

Böylece GYMHOLIX®’in isim annesi Demet ile birlikte uzun bir basamak tırmanışına başladık.

Sermaye Gerçeği

Her şey güzel ama ortada büyük bir sorun var:
Para. Sermaye.

Eskizler çizildi, fikirler uçuştu ama bedavaya ekmek yok. Pamuk eller cebe… Birikimler, maaşlardan artanlar derken toplam dört bin TL çıktı. Bugün kulağa komik gelebilir ama o gün için ciddi bir paraydı.

İlk Üretim

Tasarım tamam, sıra üreticide. Türkiye’de fason üretimin ne demek olduğuna dair en ufak bir fikrimiz yok. Merter’de kapı kapı dolaşıyoruz. Az kalsın “4.000 TL’ye kaç tişört yaparsınız?” yazılı tabela bastıracaktık.

Sonunda kendimizi Güngören’de, merdiven altı bir atölyede bulduk. Beyaz sakallı, Karadeniz aksanlı bir amca karşıladı bizi. Masadaki mahalle takımı tişörtlerini kenara itti, motorcu grubu baskılarını kaldırdı, oturduk.

200 tişört dediğimizde burun kıvırarak:
— “Yaparız yaparız.” dedi.

Biz anlatıyoruz: dikiş, kumaş, boya, etiket… Amerika’dan getirttiğimiz numuneleri gösteriyoruz. Her şeye kafa salladı. Çıktık. İşte hikâye tam olarak orada başladı.

Ev Ofis Günleri

2014’te resmi şirket kuruluşunu yaptık. Evde sürükle-bırak bir web sitesi kurduk. Sosyal medya hesapları açıldı. Heyecan dorukta.

Bankalar POS vermiyor, sanal POS firmaları yüzümüze bakmıyor. Çözüm mü?
PTT Kapıda Ödeme. (Allah razı olsun!)

Tişörtler nereye geliyor?
Tabii ki eve.

Bir oda bir salon evimizin odasını boşalttık, yatağı salona taşıdık. Açık mutfakta, buzdolabına bakarak uyanıyoruz. Paketleme evde, kargolama PTT’de. Sırada beklerken memurun bir gün güldüğünü görmedim ama olsun…

Devamı Geldi

Sonra bilek destekleri (wrist wrap) üretmeye başladık. O zamanlar Türkiye’de neredeyse yoktu. Ardından ikinci, üçüncü tişört serileri… Damlaya damlaya göl oldu ve ekipman üretimi için paçalar sıvandı.

Bugünden Geriye Bakınca

İşte GYMHOLIX®’in gerçek hikâyesi bu. Muhtemelen yazıyı şaşkın bir ifadeyle bitireceksiniz. Biraz da tebessüm etmeniz için esprili anlattım.

Henüz 33 yaşındayım; herkese akıl verecek kadar büyümedim ama altı yıl bana şunu öğretti:

• Yeni bir işte tek gerçek plan, işini sevmek ve çalışmak.

• Doğru ortak, şirketin kaderidir.

• Kestirme yol diye bir şey yoktur.

Bugün Türkiye’den dünyaya ulaşabiliyorsak, kestirme aramadığımız içindir.

Herkese hayatta başarılar diliyorum.
“Türk, övün, çalış, güven.”